-->

Wystawa „Zbrodnia Lubińska 1982. Śmierć w rocznicę Sierpnia”

  • Manifestacja w Gdańsku, 31.08.1982 r. Fot. Wojciech Milewski
    Manifestacja w Gdańsku, 31.08.1982 r. Fot. Wojciech Milewski
  • Manifestacja w Głogowie, 31.08.1982 r. Fot. Archiwum Regionu Zagłębie Miedziowe NSZZ „Solidarność”
    Manifestacja w Głogowie, 31.08.1982 r. Fot. Archiwum Regionu Zagłębie Miedziowe NSZZ „Solidarność”
  • Grafika przygotowana z okazji drugiej rocznicy Sierpnia ’80. Fot. Archiwum Historyczne Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”
    Grafika przygotowana z okazji drugiej rocznicy Sierpnia ’80. Fot. Archiwum Historyczne Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”

Nie oddamy Sierpnia!

Polskie społeczeństwo nie zaakceptowało wprowadzenia stanu wojennego. Mimo rozbicia „Solidarności” nie było mowy o powrocie do sytuacji sprzed Sierpnia ’80. Jedną z najbardziej powszechnych form sprzeciwu był udział w wielotysięcznych demonstracjach ulicznych. Największe odbywały się w święto 1 maja (tzw. kontrpochody pierwszomajowe), 3 maja i 11 listopada w święta narodowe zniesione w PRL, w kolejne miesięcznice wprowadzenia stanu wojennego oraz 31 sierpnia, w rocznice podpisania Porozumień Sierpniowych i faktycznego powstania „Solidarności”.

Apogeum protestów społecznych, po pierwszej fali w grudniu 1981 r., nastąpiło w drugą rocznicę Sierpnia ’80. Na wezwanie Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej NSZZ „Solidarność” z 29 lipca 1982 r. pokojowe demonstracje – pod hasłami przywrócenia działalności Związku, uwolnienia osób internowanych, zawarcia porozumienia narodowego i zniesienia stanu wojennego – odbyły się w 66 miejscowościach z 34 województw. Wzięło w nich udział około 100 tysięcy Polaków.

Najbardziej symboliczne były manifestacje w Gdańsku i Warszawie, ale to te na Dolnym Śląsku były najliczniejsze i miały najbardziej dramatyczny przebieg. Protesty miały miejsce w aż 18 miejscowościach regionu, w tym 8 na terenie Zagłębia Miedziowego: Chocianowie, Chojnowie, Głogowie, Jaworze, Legnicy, Lubinie, Polkowicach i Złotoryi.

Up / do góry